wtorek, 12 czerwca 2012

W poszukiwaniu "NADZIEI".

Autor: AGNIESZKA DORSZ o 05:25

seria/cykl wydawniczy: Seria z czarnym kotem tom 1
wydawnictwo: Termedia
data wydania: 13 czerwiec 2012
ISBN: 978-83-62138-84-5
liczba stron: 272
kategoria: literatura współczesna
OCENA 6/6

Ile może znieść miłość? Jak wiele prób trzeba podjąć, by odnaleźć szczęście? Czy miłość jest wstanie pokonać wszystkie przeszkody: zdrady, kłamstwa, zawiedzone zaufanie czy skradzione marzenia?

"Tak też trwają wiara, nadzieja i miłość..."

Ci, którzy chociażby przeglądają mój blog wiedzą, że Katarzyna Michalak jest jedną z moich ulubionych polskich pisarek. Wczoraj otrzymałam dzięki uprzejmości  samej autorki i jej wydawcy świeżutki, przedpremierowy egzemplarz najnowszej powieści autorki pt. "Nadzieja".

Tytuł odnosi się do domku, jednego z elementów powieści. Odnosi się również do uczucia, którym się kierują główni bohaterowie.
Wspomnieć wypada, że "Nadzieja" jest wydana przez inne wydawnictwo,niż jej poprzedniczki.

Nie będę przytaczać bibliografii autorki, bo czyniłam to nie raz. Wspomnę tylko i wyłącznie, że jest to jedna z najbardziej "płodnych" pisarek z gatunku literatury współczesnej.

Fabuła jest oparta na losach dwójki głównych bohaterów, jakimi są: Liliana i Aleksiej. Lilianę poznajemy w momencie jej wędrówki nocą przez las, gdzie próbuje się ukryć przez samotnością. Osierocona przez matkę, bita i psychicznie poniżana przez ojca i niezrozumiana przez otoczenie, chcę odnaleźć swoją oazę spokoju. Zamiast upragnionego szczęścia na jej drodze staje ranny, starszy chłopiec. Dziewczynka pomaga mu, ratując mu życie. Chłopak ma na imię Aleksiej i jest przybranym synem sąsiadki Anastazji. Aleksiej również jest samotnikiem. Chłopak wzbudza pogardę i zawiść ze strony rówieśników swoim rosyjskim pochodzeniem. On sierota, wychowywany przez ciotkę popada w wieczne tarapaty.

Ta wewnętrzna samotność, te niezabliźnione rany na sercu i duszy oraz społeczna izolacja powoduje, że między naszymi bohaterami nawiązuję się niezwykła więź przyjaźni. Chłopak otacza Lilkę opiekuńczym uczuciem i wspiera ją w trudnych momentach jej dzieciństwa, młodości, jak również w dorosłym życiu. Lilka poraniona emocjonalnie wielokrotnie okazuje się nielojalna, a nawet nieczuła wobec przyjaciela.  Z czasem przyjaźń zamienia się w namiętną miłość, która przeplata się z nienawiścią i poczuciem krzywdy. Drogi tych dwojga się rozchodzą i stykają na różnych etapach ich życia. Czy miłość przetrwa? Ale przede wszystkim czy można wybaczyć krzywdy, zdradzoną nadzieję?

Niektórzy pisarze popadają w rutynę, karmiąc czytelnika banałami i patosem. Katarzynie Michalak to nie grozi. Tą powieścią zaskoczyła mnie kompletnie  (zapewniam, że innych czytelników również). Zdziwioną minę mam do chwili obecnej. Czemu? Ponieważ autorka przyzwyczaiła mnie, że jej książki są lekkie, niezbędne, gdy szukamy chwili relaksującej i przesiąkniętej humorem lektury. "Nadzieja" jest inna, niż chociażby Owocowa Seria. Jest ona przesiąknięta bólem, goryczą i smutkiem. Ale znajdziemy w niej również  nadzieję. Tematy poruszone w tej pozycji są społecznie trudne. Bicie dzieci, znęcanie się nad kobietami, molestowanie seksualne czy alkoholizm w rodzinie są rzadko poruszane. Ale czy takie nie bywa życie?

Narracja odbywa się dwutorowo. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością łącząc się w harmonijną całość.
Szata graficzna też jest cudna i idealnie się wpasuje w moją "michalakową" półeczkę

Bohaterowie są idealnie nakreśleni, mają bogate  życie wewnętrzne, które aż kipi od różnorodnych uczuć i emocji. Lilka i Aleksiej wybierają różne drogi, by osiągnąć samorealizacje, akceptacje i szczęście. Mimo innych wyborów przyciągają się do siebie jak przysłowiowy magnez. Pamiętać trzeba, że magnez ma to do siebie, że oprócz przyciągania potrafi odpychać. Taka jest ta książka pełna powrotów i rozstań by w końcu...
O tego Wam nie zdradzę. Musicie koniecznie przekonać się sami.

Twórczość pisarki jest jak tęcza, mieni się kolorytem barw. Gwarantuje Wam wiele wzruszeń i przemyśleń nad najważniejszymi wartościami w życiu. Polecam, sięgnij, a ta książka zapadnię Ci w pamięci powsze czasy:)

Pani Kasiu bardzo dziękuję za książkę i życzę kolejnych tak udanych powieści. By każda kolejna przebijała poprzednią. Niech cieszy Pani nasze czytelnicze serca. 

8 komentarze:

Trinity pisze...

Książkę już wpisałam do planowanych do przeczytania, czekam teraz tylko na okazję :)

Miłośniczka Książek pisze...

czytałam, uwielbiam, oby takich książek było więcej!
pozdrawiam

Carrie pisze...

Jeszcze nie miałam do czynienia z panią Michalak, ale w najbliższych dniach z pewnością to zmienię - zwłaszcza, że tak wysoko oceniasz "Nadzieję" :)

Anne18 pisze...

Chcę ją przeczytać jak najszybciej.

Sophie pisze...

Raczej nie czytam takich książek, ale jestem tą pozycją naprawdę zainteresowana!

toska82 pisze...

Muszę ją mieć i przeczytać :) Uwielbiam twórczość p. Kasi :)

Sylwia_85 pisze...

Gratuluję recenzji! Książkę czyta się jednym tchem. Przez odmienność w stosunku do pozostałych pozycji Pani Kasi jest jeszcze bardziej intrygująca. Polecam wszystkim z całego serca. Dziękuję za odwiedziny i zapraszam ponownie :) P.s. Blog przykuwa uwagę :) Zaczynam obserwacje :) Pozdrawiam.

alison2 pisze...

Bardzo mi się podoba porównanie twórczości pisarki do tęczy :-) Sama niedawno skończyłam czytac i po prostu nie wiem jak ubrac w słowa to co zrobiła ze mną autorka ;-)

Prześlij komentarz

 

    Figlarne czytanie Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review